game\interactables 1 1096 5 Lśniąca kolumna 9 Zwłoki kobiety nachylają się, jakby obserwując wypływającą z siebie krew. 10 Przedramiona mężczyzny są rozcięte od łokcia po nadgarstek. 11 Krew krzepnie pod rozciętym gardłem trupa. 13 Ława tortur poplamiona jest krwią – widać na niej również ślady paznokci. 14 Wydaje się, że to poplamione i wygniecione posłanie było niedawno używane. 15 Kable wijące się po posadzce i pod sufitem podłączone są do świecącej, szklanej komory. 16 W zbiorniku bulgocze gęsta ciecz, wydzielająca drażniący zapach. Drobiny esencji wirują w mieszance. 17 Na tym sarkofagu widnieje ozdobny herb. Imię na pokrywie zostało zdrapane. 18 Niewielkie wiklinowe figurki z czarnymi kamykami zamiast oczu rozstawiono pomiędzy migoczącymi świecami. 22 Jaskinia usiana jest czaszkami i kośćmi różnych istot rozumnych oraz zwierząt. Wszystkie zostały zmiażdżone, pogryzione i podziurawione przez coś, co miało kły wielkości aumauańskich palców. 24 Ten stół – podobnie jak pozostałe – wykonano z pojedynczego kawałka drewna. 26 Gruba skóra rozwieszona na stojaku najprawdopodobniej należała do stelgaera. Garbniki i impregnaty, którymi ją pokryto, wydzielają silny zapach. 27 Głowa skuldora wygląda na równie starą jak gospoda. Po tylu latach, jej skóra jest spękana i wypłowiała. 29 Z beczek ulatniają się słodkawe zapachy. Brzegi klepek zabarwione są na brązowo i fioletowo. 30 Drewniane kadzie wypełniają barwniki. Śmierdzą łajnem i kompostem. 31 Pejzaż przedstawia rozległe pogórze w cieniu gór Białej Marchii. 32 Martwa natura przedstawiająca zbiór kwiatów i owoców. 33 Ten obraz przedstawia leśny wąwóz gdzieś w Żyjących Ziemiach. 34 Szyba w tym oknie jest wybita. Zabito je sękatymi deskami. 35 Obrazy w tej wnęce przedstawiają rząd bladych kamieni otaczających zbroję. Coś przepływa od kamieni do zbroi, nasączając ją złotą poświatą. 36 Adra wyrasta ze środkowej kolumny i wydaje się spływać w dół schodów. Pośród poskręcanej adry stoją błyszczące kamienie o jajowatym kształcie. 37 Cztery jajowate kamienie stoją na niewysokich, wąskich podstawach. Skierowane są w stronę ołtarza pośrodku pomieszczenia. 46 Do tablicy przyczepiono wizerunki różnych rodzajów istot rozumnych – a obok nich notatki nabazgrane nieczytelnym pismem. 47 Ta mapa przedstawia okolice Zatoki Buntu. Flagami oznaczono strategiczne drogi do miasta. 48 Notatki nabazgrano nieczytelnym pismem. 49 Gałązki suszonej lawendy i rozmarynu nadają kuchni świeży zapach. 51 Na półkach ciasno poukładano zwoje. Każdy z nich jest podpisany. 53 Marmur u podstawy jest gładki – wytarty setkami stóp. 54 To bezcenne malowidło przedstawiające tawernę w Starej Vailii chronione jest szkłem o grubości jednego cala. 55 Prawdziwe arcydzieło autorstwa słynnego aedyrskiego malarza. 58 Noże są rozgrzane od gorąca dochodzącego z pieca. Wyglądają na niesamowicie ostre. 60 Pod Osmaloną Beczułką 62 Malunek przedstawia leśny wąwóz i ma dziwnie kojący efekt. 63 Stół zasłany jest różnymi ulotkami i książeczkami noszącymi tytuły typu „Praktyczne korzyści z animancji” czy „Strojenie duszy dla dobrze dostrojonych dusz”. 64 Spojrzenie kamiennego posągu wojowniczki skierowane jest ku jej uniesionej dłoni, która jest pusta, ale poczerniała. 65 Posąg spogląda na dłoń pełną płomieni. Ich ciepło ogrzewa twoją twarz. 66 Plan spotkania dotyczy rosnącej liczby uchodźców w Zatoce Buntu. Załączone notatki wskazują, że miała miejsce ożywiona dyskusja. 69 Gruba warstwa brudu pokrywa dno balii. Ręcznik zwisający z brzegu straszliwie śmierdzi. 71 To symbol Abydona – olbrzymi młot kowalski na tle koła zębatego. Jest gładki i błyszczy się od olejku do polerowania. 72 Jęzory płomieni buchają w kuźni, syczący dym jest gorący jak oddech smoka. 73 Cmentarz we Wzgórzu Dziedzictwa 74 Wzgórze Dziedzictwa 75 Zarzewie 76 Krypty zostały już otwarte – na siłę. 77 Na krypcie widnieją ślady szponów. 79 Grobowiec jest szczelnie zamknięty. 81 Flaga nosi godło Republik Vailiańskich – statek żeglujący pod pięcioma promienistymi gwiazdami. 82 Kamienie tej starożytnej wieży poczerniały od dawnych pożarów. Rosnące dookoła dzikie kwiaty sprawiają, że wygląda jak pomnik. 84 Wóz wypełniony jest ceramicznymi naczyniami, zeschniętym jedzeniem i niegdyś bezcennymi wazami – teraz spękanymi i potłuczonymi. 86 Coś wije się w mroku pod listwami. Z domostwa zawiewa kwaśny zapach. 87 Napis na małej tabliczce u podstawy brzmi: „Wolność ponad wszystko – Admeth Hadret.” 88 Apteka Hendyny 89 Broń i zbroje Winfritha 90 Na tym katafalku starannie ustawiono wypolerowane czaszki. Napis głosi: „Tu oto spoczywają wierni Beratha. Poprowadzeni na skraj jednej ze ścieżek...” 91 Świece pomiędzy czaszkami wydzielają przyjemny, piżmowy zapach. Napis na katafalku głosi: „...Ku nowej drodze wysłani. Tak oto powstają wierni Beratha.” 92 Przegrody wypełnione są kartotekami wypożyczeń i zwrotów ksiąg. 93 W jakiś niewytłumaczalny sposób to namalowane oko wydaje się poruszać, kiedy się odwracasz. 95 Symbole na kartach wiją się i przemieszczają. Od patrzenia na nie aż kręci się w głowie. 98 Spoglądają na ciebie niezliczone czaszki wmurowane w ściany. 99 Na stole leży księga – jej strony pokryte są jakimś nieczytelnym szyfrem. 101 Wśród zacieków z wosku wierni poukładali przeróżne klucze ze spiłowanymi zębami. 102 Dar Ondry 103 Zarzewie 104 Ulica Bryzowa 105 Dystrykt Miedziane Aleje 106 Słony Maszt 107 Port 108 Ulica Pąklowa 109 Dystrykt Miedziane Aleje 110 Liny zwisające z żurawia kołyszą się na wiejącym od oceanu wietrze. 111 Kadłub tej łodzi pokryty jest pąklami. Coś wyryło głębokie bruzdy w drewnie – zapewne ostre, adrowe szpikulce. Ktokolwiek usiłował przepłynąć między nimi, musiał być albo zdesperowany, albo niedoświadczony. 112 Kobieta wydaje się wyłaniać ze skalnej ściany. Jest właściwie szkieletem odzianym w szaty – jej spojrzenie utkwione jest w masywnych drzwiach. 113 Oczy wychudzonego nieboszczyka skierowane są na górę. Jedno kościane ramię ma uniesione, a drugim wskazuje na drzwi. 114 Gospoda Dracogen 115 Stół przyozdobiony jest ponurym zestawem pordzewiałych ostrzy. 116 Kurz i pajęczyny ustąpiły miejsca różnym alchemicznym narzędziom. Pokrywa je rdza i brud, ale wygląda na to, że niedawno ich używano. 118 Luźne, pisane w pośpiechu notatki opisują różne animanckie procedury i obrzędy dotyczące nekromancji. 119 Wyrzeźbieni w lśniącej adrze kobieta i mężczyzna przelewają zawartość naczynia stojącego u ich stóp. 120 Grube pajęczyny powiewają w jaskiniowym przeciągu. Wśród nich widać zmumifikowane zwłoki. 124 „...nieoczekiwane skutki. Pies-gospodarz był przygaszony i nie reagował, ale uznano, że powodem takiego zachowania jest wszczepiona kocia dusza. Kłębek włóczki doprowadził do wyraźnego pobudzenia.” 126 Na pierwszej stronie tego zbioru vailiańskich sonetów miłosnych wpisano dedykację: „Dla mojej ukochanej Kaenry”. 128 Zdaje się, że ktoś w pośpiechu szperał w tym nierównym rzędzie ksiąg. 129 Słoje są poszczerbione i popękane – jakby ktoś zrzucił je na posadzkę, a potem odstawił z powrotem na miejsce. 130 Ktoś pozbierał pościel i ręczniki, robiąc z nich prowizoryczne łóżko. Pomarszczony materiał jest sztywny od zaschniętej krwi i potu. 131 Przewrócona waza jest z jednej strony poplamiona krwią. 132 Na biurku leży otwarta księga główna. Wyszczególnia ona kwoty za sprzedaż i kupno różnych alchemicznych składników i mikstur. 133 Młyn powoli miele ziarno z koryta. 134 Inskrypcja pod pustą niszą brzmi: „Emilo Valtas”. 135 Inskrypcja pod pustą niszą brzmi: „Isel Maerith, Lady Valtas”. 136 Inskrypcja na tym grobie brzmi: „Valerio Valtas, Lord rodu Valtasów”. 140 Po niezliczonych ofiarach zostały jedynie prastare, pokruszone kości. 141 Wokół gnijącego łba ogra roją się muchy. Łażą po jego martwych oczach i otwartej gębie. 142 Drewniane rusztowanie zmurszało i zawaliło się pod własnym ciężarem. Dookoła widać ślady prac ziemnych – najwyraźniej zarzuconych dawno temu. 143 Wnęki zostały nadgryzione zębem czasu, ale na wielu z nich wyryto aedyrskie nazwiska. 144 Pordzewiała tarcza, przyozdobiona wielolistnym drzewem, wisi na ścianie. Niewielki napis u podstawy brzmi: „Earl Yenboru”. 145 Wielkie kości dokładnie ogryziono – niektóre nawet rozłamano, by dobrać się do szpiku. Na wszystkich widnieją ślady zębów. 147 Wnęki wyłożono słomą oraz stertami piór i futra. W powietrzu unosi się piżmowy smród. 148 Sarkofag otwarto, a zawartość rozkradziono. Szkielet wewnątrz jest niemal zupełnie zniszczony – czaszkę ma rozbitą na kawałki. 149 Posąg Magrany, bogini wojny i ognia. Na kamieniu u jej stóp wyryto dziesiątki imion osób proszących o wstawiennictwo. 151 Gniazda zostały porzucone i zajęte przez pająki. W niektórych znajdują się kości i szczątki. 152 Patrzy na ciebie osiem błyszczących oczu. 153 Wielkie gniazda wydają się być utkane z grubego, mocnego jedwabiu. 154 Niewielki pająk skrywa się w tym gnieździe. Syczy na ciebie. 157 Grube pajęczyny przytwierdzają cegły i kamienie brukowe do zardzewiałego wózka. 158 Rzeźbiona kolumna jest zwietrzała i pokryta matową patyną – wydaje się być znacznie starsza, niż otaczająca ją budowla. 159 Nawet z tej odległości butelki i słoje wydzielają dziwne zapachy. Drobne, groteskowe przedmioty unoszą się w ciemnej cieczy. 160 Adra porasta ściany tej jaskini niczym mech. Jest dziwnie ciepła w dotyku. 161 Szczątki są stare i kruche – kawałki rozrzucone po podłożu jaskini wskazują, że zostały tu przyciągnięte. 162 Na stole leży podniszczona księga – stronice wypełniono nieczytelnymi bazgrołami. 163 Na wpół zjedzony owoc wydziela słodkawy, nieprzyjemny zapach zgnilizny. 164 Wokół starożytnych kości wyrosły drzewa i krzewy, zasłaniając liśćmi posąg ku czci Galawaina. 166 Zwłoki na krawędzi sadzawki poskręcane zostały spazmami agonii. Przegniłe dłonie szkieletu nadal sięgają do jego gardła. 167 Xauripy zgromadziły tutaj monety, biżuterię i pogięte kawałki ozdobnych pancerzy i broni. 168 W gęstej mieszance krwi i chrzęści unoszą się kończyny i narządy. Od czasu do czasu podmuch wiatru z tunelu powyżej sprawia, że ciecz się porusza. 169 Adra wzdłuż tej ściany jest matowa i zimna w dotyku. 170 Dokument zawiera przewidywania odnośnie napływu uchodźców w ostatnich trzech miesiącach. Ich liczba rośnie każdego tygodnia. 173 Na ścianie wiszą kleszcze, przecinaki, młotki, gładziki i przebijaki. Wydają się ciężkie i solidne, a ich osmalone końcówki wskazują na częste użycie. 176 Poduszki są miękkie i wypełnione puchem. Ktokolwiek tutaj sypia, na pewno śpi wygodnie. 177 Zwój zawiera spis imion. Obok każdego z nich znajduje się kwota do zapłaty. 179 Stół zastawiono posrebrzanymi talerzami i złotymi świecznikami. Jak widać, zbrodnia popłaca. 181 Ze zwęglonych szkieletów unosi się dym. Zapach sprawia, że robi ci się niedobrze. 182 Gorąco buchające z tego zbiornika niemal przysmaża ci skórę na twarzy. 184 Znad piecyka unosi się zapach smażonych ryb i ostryg. Lada pokryta jest zaciekami tłuszczu. 185 Atłasowe prześcieradło jest poplamione i wypłowiałe. 186 Pod prześcieradło włożono dodatkową wyściółkę. 187 Łóżko wygląda na wygodne, chociaż mocno zużyte. 188 Łóżko jest czyste i wyścielone najgładszym jedwabiem. Puchowy materac jest lekki jak piórko. 189 Niedopite kufle piwa i butelki wina pozostawiają mokre kręgi na kontuarze. Porozstawiane talerze pełne są rybich ości i tłuszczu. 190 Brunatne zacieki krwi i drobinki tkanki wypełniły drobne szczeliny w kamieniu. 192 Z półki zwisa wieniec wypleciony ze słomy i zwierzęcych kości. 193 Popękane skorupy jaj są skórzaste, ale kruche. Większość z nich została rozdeptana na proch małymi, pazurzastymi stopami. 194 Tysiącletni kurz wypełnia szczeliny i otwory tego szkieletowego reliefu. 196 Kolumna przyciąga twoją esencję. Wyczuwasz w niej tętno całego świata. 197 W starożytnej adrze nadal widnieje ślad tysięcy dusz przez nią wchłoniętych. Twoją duszę rozpala wspomnienie cierpienia. 200 Połamane krzesła, przewrócone stoły i roztrzaskane naczynia blokują schody. Spękane deski przesuwają się niestabilnie. 202 Zza mapy dobiega blade światło. Na zewnątrz prowadzi dziura o nierównych krawędziach – jakby przez kogoś wykopana. 203 Pojemnik 204 Stojak na wino 205 Drabina jest połamana i popękana – nie nadaje się do użytku. 206 Zboże wydziela kwaśny zapach. Jest rozmiękłe i porośnięte czymś zielonym. 207 Podniszczona książka z pozaginanymi rogami nosi tytuł „Podróże po Morzu Celdglas”. Zawiera wytrawioną ilustrację wielkiego lewiatana z płetwami. 208 Zwalone kamienie pokryte są norkami i szczelinami. Ślady szponów i odchodów wskazują na obecność bestii. 209 Trawa za kołami wozu wciąż jest zgnieciona. Beczki z kapustą, ziemniakami i kabaczkami przewrócono i porzucono. 211 Kawałki rozbitej skrzyni rozrzucone są po ziemi – razem z zabłoconymi warzywami. 212 Stół 213 Półka 214 215 Pergamin jest podniszczony i postrzępiony, a inkaust wyblakły. „W tych ciężkich czasach... trzeba również wierzyć w siebie...” 216 Engwitańskie znaki są zatarte i wyblakłe, ale słowa brzmią znajomo: „Obowiązek ponad wszystko”. 217 Zwłoki 218 Szuflada 219 Sarkofag 220 Biblioteczka 221 Półka na zwoje 222 Szafa 223 Szafa 224 Skrzynia 225 Beczka 226 Stos monet 227 Przewrócony wóz naszpikowany jest bełtami. Plamy krwi pokrywają popękane, drewniane listwy. 228 Szczątki 229 Wschodzące słońce i trzy gwiazdy poranne: symbol Eothasa. 230 Ktokolwiek tu siedział, odszedł w pośpiechu; inkaust rozlał się po zwoju, zamazując treść. 231 Stos mebli nosi ślady ognia. 233 Czubkiem buta rozcierasz brunatne smugi. 234 Z naczynia dochodzi silny zapach przypraw. Pozostałe wypełniają jaskrawe barwniki i nasiona zbóż. 235 Szkodniki zajęły się talerzami, ale stół wciąż porośnięty jest ciemnozielonymi płatami pleśni. 236 Na niektórych drzewach wyryto dziwne znaki, czerwone i wyglądające jak strupy. 237 Nieruchoma, ciemna woda odbija wszystko niczym czarne szkło. 238 Krawędzie wnęki nadal zawierają odłamki lustra. 239 „Do Jego Wysokości – piszę z błaganiem...” Reszta listu jest pokreślona w kilku miejscach i niedokończona. 240 Ciasno zwinięte zwoje zawierają wyblakłe modlitwy do Eothasa. Wiele z nich podarto i podeptano. 241 Znaki rozbłyskują odbitym światłem paleniska. „Cześć tym, którzy oddali życie ku chwale Engwitu.” Blade kamienie dookoła pomieszczenia wydają się matowe i martwe. 242 Znaki na ścianie – ledwie widoczne w blasku adrowych kryształów – głoszą: „Powstaniemy razem”. 244 „Zebrani są świadkami waszej siły i dążeń. Stańcie dumnie, wiedząc, że śmierć ponad wszystko was wyniesie.” 245 „Wybaczanie nie leży w naszej naturze. Tych, którzy szukają odkupienia, czeka długa i kręta droga. Prowadzi ona do głębi naszej duszy i wymaga rozwagi nad rozszczepieniem naszych jestestw.” 246 Kokon 247 Woda 248 Na cegłach przy zawiasach drzwi widać wyblakłe zadrapania. 249 Złocenia tych relikwii częściowo odpadły, odsłaniając drewno pod spodem. Na jednej z misek widnieją ślady zębów. 250 Stojak chybocze się niepewnie u podstawy. Wygląda na to, że mechanizm jest zepsuty. 251 Skrzynia 252 Piasek 253 Waza 254 Urna 256 Ścieżka prowadzi z powrotem do wąskiego kanionu. Przejazd setek karawan pozostawił na drodze koleiny. 257 W dziwnym urządzeniu migocze i pulsuje esencja. 259 Ukryty sejf 260 „Dusze związane na wieczność.” 261 Stojak na zbroję 262 Stojak na broń 263 Potłuczone naczynia 264 Ciało 266 Przewrócone drzewo ani drgnie. Z nieregularnego rozcięcia na pniu ścieka żywica. 267 Ślady stóp dookoła ogniska są niewyraźne, zapewne pochodzą sprzed przynajmniej kilku dni. 268 Drzwi są zaryglowane od środka. 269 Drewniana skrzynia 271 Chociaż malowidło to z pewnością jest stare, jego kolory nadal są żywe. Przedstawia ono procesję Engwitan wszelkich ras: aumauan, elfów, orlan, krasnoludów i ludzi, którzy idą pośród kolumn podobnych do znajdujących się w tej sali. Na każdej z kolumn płonie ogień. 272 Mikstury 273 Kamienna skrzynia 274 Na północ – Caed Nua Na zachód – Zatoka Buntu 276 Stół jest porysowany i poplamiony od dziesięcioleci używania. 277 Na stole stoją brudne talerze i na wpół puste butelki. 278 Portret przedstawia mężczyznę i kobietę w aedyrskim odzieniu, które wyszło z mody przed stuleciem. Ciężka rama jest uszkodzona, zaś tabliczka nosząca niegdyś imię sponsora została zadrapana. Obejmują się namiętnie, co wydaje się kontrastować z wyrazem niesmaku na ich twarzach. 279 Martwy Vailianin Martwa Vailianka 281 Dolną część ruin zablokował spadający gruz. 282 Poluzowany kamień 283 „Pozostawiając swe ciała, by ofiarować dusze i porzucić słabości Ciała i nędzę kości. Bezbożni barbarzyńcy w końcu się poddali.” 285 „Czas stanowił zasłonę dla bezbożników. Błogosławieństw byli niegodni, a do łaski nieskorzy.” 286 „Wojownicy okryci żelazem, nieustępliwi i zażarci niczym tysiące przeciwników.” 287 Wielka konstrukcja zbudowana z kamienia, adry i miedzi, pokryta jest dziwnymi symbolami. Powietrze wokół niej wibruje niezwykłą energią. 288 Rejestr sprzedaży dokonanych przez Tuatanu. Stronice są niemal puste. 289 Krypta 290 Ciało 291 Pośród rozrzuconych ofiar tańczą płomienie. Klucze, monety oraz małe czaszki ptaków i myszy zalane są stopionym i stwardniałym woskiem. 292 Skóra stelgaera pokryta jest kurzem i pełno w niej moli. Tabliczka pod zwierzęciem nosi napis: „Dziewicze Wodospady, 2682.” 293 Erol Levi spogląda z płótna zagadkowym spojrzeniem. 296 Czaszka 297 Półka 298 Właściciel zgromadził imponującą kolekcję butelek z całego świata – od kwaśnego, aedyrskiego, czerwonego, aż po słodkie, letnie wina z Rauatai. 299 Scenariusze i rekwizyty przygotowano do przedstawienia „Nieszczęśliwa historia Favii i Bernata”. 300 Wszystkie talerze i sztućce wypolerowano na błysk. Kielichy na cienkich podstawach dzwonią melodyjnie po uderzeniu paznokciem. 301 Stojak na wino zawiera szeroki wybór win z całej Eory – wszystkie są bardzo, bardzo drogie. 302 Gospoda Dracogen 303 (brak tekstu) 304 Kuźnia Czarny Młot 305 Gospoda Pod Czarnym Ogarem 306 Gęś i Lis 307 Niebiańska Latorośl 308 Pod Osmaloną Beczułką 309 Martwy poszukiwacz przygód Martwa poszukiwaczka przygód 310 Odpoczynek Rzemieślnika 311 Duma Jeleniego Brodu 312 Izba kupiecka 313 Lisia nora 314 Komnata Cudów Świata 315 Izba łucznicza 316 Gniazdo żmija 317 Jama draka 318 Leże smoka 319 Bandycka ostoja 320 Izba szlachecka 321 Na zachód – Złocona Dolina Na południe – Busola Anslöga Na wschód – Czarne Błonia 322 Wytchnienie wędrowca 323 Niebiańska komnata 324 Szeroka Rufa 325 Błyszcząca Perła 326 Słony Maszt 327 Apteka Hendyny 328 Broń i zbroje Winfritha 329 Jama Admetha 330 Dom Wynalazcy 331 Ogród botaniczny 332 Kaplica 333 Warsztat 334 Forum 335 Żywy labirynt 336 Książnica 337 Baszty 338 Plac ćwiczeń 339 Gajówka 340 Leśne szlaki 341 Brak premii 342 Jasny Dwór 343 „Wojownik przywoła dwóch świadków, którzy zajmą miejsca pod symbolami, by dać świadectwo zaletom jego duszy. Wojownik wejdzie na podium z nośnikiem duszy w ręku, by poddać się przejściu.” „Niosąc swój nośnik duszy i broń z adrowym sercem, wojownik może podejść do urny. W ten sposób stworzy broń godną jego umiejętności i ambicji.” 344 Warsztat 345 Skład osobliwości 346 Kaplica 347 Krew nadal ścieka z rozciętego gardła kobiety, barwiąc pościel na czerwono. 348 Ołtarz 349 Na północny zachód – Chwyt Geirana Na południe – Złocona Dolina 350 Zapasy Heodana 351 Ciało jest zimne w dotyku i dobywa się z niego zapach zgnilizny. Proste odzienie zwłok pokryte jest zaschniętą krwią. 352 Towary Rinatta 353 Zioła Alarhî 354 Rhanetowy Import 355 Zapasy Masdêna 356 Broń i pancerze Derwn 357 Futra i skóry Tamry 358 Zioła Corena 359 Płócienne worki niemal zupełnie przegniły. 360 Pożółkłe i wyblakłe mapy zatoki wokół Daru Ondry przedstawiają trasę przez śluzy w groblach powstrzymujących ocean. 361 Przełamana włócznia ozdobiona jest glanfatańskimi rytami na obu połowach drzewc. Szczerbienia w mokrym drewnie poplamione są zielonym mchem – zapewne od uderzeń o skały na rzece. 362 Pułapka Szronu i Mrozu 363 Skórzany pakunek błyszczy jak mokry kamień. Nurt rzeki porwał jego zawartość. 364 Leżące przed tobą ciało poznaczone jest głębokimi ranami ciętymi – wciąż pokrytymi zaschniętą krwią, pomimo otaczającej je wilgoci. Nad poszarpanym ciałem nadal unosi się ślad esencji. 365 But jest częściowo zagrzebany w błocie na brzegu rzeki – jakby przyniesiony przez wodę z góry rzeki. 366 W kamieniu wyryto runy i znaki. Nie potrafisz ich odczytać. 367 Tę wnękę wypełniają obrazy mężczyzn i kobiet pracujących w kuźni. 368 Kolumna hieroglifów przedstawia mężczyzn i kobiety stojących w rzędzie i schodzących do basenu. Postaci wychodzące poniżej rozpościerają ramiona – ich twarze mają triumfująco spokojny wyraz. 369 Piktogramy w tej wnęce przedstawiają procesję zmierzającą do ołtarza. Jeden uczestnik procesji leży na ołtarzu, zaś kolejny wbija nóż w jego serce. Coś przepływa z umierającego mężczyzny do białego kamienia umieszczonego nad ołtarzem. 370 Na kolumnie w tej wnęce wyryto serię prostych, lecz czytelnych piktogramów. Na szczycie kolumny wyryto postaci mężczyzn i kobiet z uniesionymi ramionami. W dolnej części wyryte zostały postaci w zbrojach, w takiej samej pozie. 371 Ta kolumna przedstawia scenę bitewną. Nad armią mężczyzn w przepaskach biodrowych góruje tuzin zbrojnych postaci. Na dalszych obrazach, zbrojni miażdżą armię. 372 Kolumna pokryta jest runami. Nie wiesz co oznaczają. 373 „Jakże cnotliwy lud ma się przeciwstawiać bezbożnym i swawolnym? Gdzież wiąz korzenie tak może zapuścić, by żadna burza podmyć ich nie zdołała?” 374 „Zawsze głodni podbojów i złota. Byli bezlitośni i nieustraszeni.” 375 „Dzicy zebrali się u bram z mieczami, włóczniami i strzałami, żądni podbojów i łupów. Ich wodzowie i wojownicy ni zemsty bogów, Ni odwetu wrogów bać się nie zamierzali. Śmierć nie byłaby dla nich karą.” 376 „Pykos nigdy nie był w stanie porozumieć się z wodzami. Jakże lud drogę swą może odnaleźć, kiedy Słońca schowanie ciemność przyniesie, lecz nie mapę wśród gwiazd na nieboskłonie?” 377 „Ci, którzy spuszczają wzrok, jedynie ciałem się przejmują, a nigdy duchem.” 378 Martwy poszukiwacz przygód Martwa poszukiwaczka przygód 379 Skarbiec 380 Większość rysów twarzy tego posągu jest odłamana – podobnie jak część rąk. 381 Ten orlanin został powieszony i obdarty ze skóry. Zeschnięte ciało jest twarde i łykowate. 382 Kukłę wykonano z kilku powykrzywianych patyków związanych chropowatym sznurkiem. Rzuca na ścianę złowieszczy, tańczący cień. 383 Do drewnianej kukły przymocowano czaszki. 384 Na płótnie wymalowano toporny symbol – smugi wyglądają jak zaschnięta krew. 385 Martwy mężczyzna w zakrwawionych szatach leży na stole. Jego oczy i usta pokrywa zaschnięta krew. 386 Gablotę starannie wykonano z wysokiej jakości drewna. Jednak większość półek jest połamana w wyniku wieloletniego, nieostrożnego używania. 387 Dywan jest postrzępiony i wypłowiały, ale kiedyś zapewne pasowałby do szlacheckiego domostwa. 388 Elegancka waza jest popękana. Wygląda na aedyrski antyk. 389 Pośród wnętrzności jelenia wiją się robaki. 390 Zbiornik roi się od krabów i drobnych ryb pozostawionych przez odpływ. 391 Twoje odbicie wykrzywia się i wykręca w żywej, lśniącej adrze. 393 Stronice księgi błyszczą od grubej warstwy szronu. 394 Woda w studni zamarzła i uwięziła małe ryby z jeziora pod świątynią. 395 Rozproszone światło migocze na lodowym lustrze za posągiem. 396 Wszystkie rysy i zmarszczki wysmaganej wiatrem twarzy wojownika wykuto w lodzie. 397 Z krawędzi wnęki kapie woda. 398 Okowy są zimne w dotyku, ale nie oblodzone. 399 Te okowy wykonane są z brązu i lśnią od szronu. 400 Skórzany namiot pokryto grubym futrem. 401 Pomimo zimna, posłania wydają się być ciepłe. 402 Krzesło promieniuje nienaturalnym, przejmującym zimnem. 403 Księgi pokryte są szronem, na którym widać odciski dłoni. 404 Lód jest twardy jak kamień. 405 Błyszcząca ściana lodu zdaje się wysysać wszelkie ciepło z pomieszczenia. Zimno parzy ci skórę – cofasz się, nie dotykając ściany. 406 Mroźny Wyłom jest uśpiony – teraz stanowi jedynie idealnie gładką ścianę lodu. 407 Powykrzywianą kukłę złożono z bali, łuskowatych skór i kości. Samą górę przyozdobiono ludzką czaszką. 408 Potrzaskany, osmalony kamień blokuje przejście do Słońca w Cieniu. 409 To nota zaadresowana do służby w posiadłości: „Dopilnujcie, aby rodzinny grobowiec był odkurzony, a marmur wypolerowany. Klucz wisi, jak zawsze, w kuchni przy piecu.” 410 To chyba jest haczyk wspomniany w notce, ale klucza do grobowca nie ma. 411 Ogromną twarz w jakiś sposób wyrzeźbiono z żywej adry. Wszystkie krawędzie są proste i gładkie. 413 Większość książek poczerniała i rozpadła się – zapleśniały i zgniły. Ocalałe fragmenty napisano w staroaedyrskim. 414 *temp* 415 Dom Wynalazcy 416 Marceno zwisa z bukszprytu – oczy i język ma napuchnięte. 417 Kleista ciecz wydziela ostry, metaliczny zapach. 418 Krew rozlana z tego wiadra wżarła się w kamień. Lina przywiązana do wiadra wydaje się wystarczająco długa, by sięgnąć dołu. 419 Kamienie na krawędzi przepaści są śliskie od wilgoci. 420 Wiadro wypełnione jest krwią i wydziela cierpki zapach. Ciemna szumowina unosi się na powierzchni cieczy. 421 W kilku miejscach po glanfatańskiej stronie rzeki Baeli w namalowaną na skórze mapę wbito kościane szpile. 422 Zbiór kodeksów 423 Towary mistyczne Lory 424 Broń i zbroje Igruna 425 Gruboziarnisty piasek zapewnia skromną amortyzację. Przesuwa się z szelestem pod stopami. 426 Różności Narmera 427 Towary Peregundy 428 Zbrojownia Warowni Tygla 429 Kępki płowego futra i pokruszonej trawy pokrywają niewielkie zagłębienie na końcu jaskini. 430 Mgła unosząca się z głębi jest gęsta i ciepła. 433 Pomimo pozornie topornej konstrukcji pokryty darniną dach jest idealnie symetryczny. Szumi i wibruje od aktywności wewnątrz. 434 Z tego budynku dochodzi zapach dymu i dużego skupiska ludu. 435 Cień piedestału zakrywa podium. 436 Bloczki i rozpory nikną wśród gałęzi ogromnego wiązu – ponad sto stóp wyżej. 437 Z pieczary w głowie bestii wylatuje parne i duszne powietrze. Z kamiennych zębów kapie woda. 438 Kamień nosi starożytne ślady kucia, teraz pokryte warstwą mchu. 439 Nad zamarzniętym jeziorem panuje chłód wysysający wszelkie ciepło z powietrza. 440 Apteka Purnisca 441 Apteka Purnisca 442 Apteka Purnisca 444 W powietrzu unosi się dym i zapach potu. 445 Kora jest ciepła w dotyku. Korzenie niemal zdają się owijać wokół twojej dłoni. 446 Złote liście błyszczą i migoczą spadając z drzew. 447 Apteka Purnisca 450 Dobra wszelakie 451 Wiadro wypełnione jest krwią i wydziela cierpki zapach. Rozpoznajesz, że to Łzy Mocgi – silna trucizna. 453 Na blacie leżą postrzępione kawałki sznura i odłamki krzemienia. 454 Na tej grządce rosną tylko chwasty. 455 Zaniedbane żywopłoty poprzetykane są chwastami i wysoką trawą. 456 W drewnianych pudłach leżą splątane druty i popękane zębatki. 457 Wśród chwastów walają się różnych rozmiarów gadzie skóry, kości i zęby. 458 Klapa mocno oberwała od żywiołów. Pociągnięcie za pordzewiały uchwyt wywołuje ciężki łoskot, ale nic poza tym. 459 Rozbita beczka nadal lekko śmierdzi piwem, które dawno już wylało się na ziemię. 460 W powietrzu dominuje kwaśny zapach zjełczałego zboża i zepsutych owoców. Blat pokryty jest kurzem i zardzewiałymi sztućcami. 461 Półki uginają się od książek. Wiele okładek pokrytych jest pleśnią. 462 „Strażnicy Kamienia” 463 Pozostałości zniszczonego alembiku, pęknięty moździerz i różne potrzaskane butelki i fiolki przytwierdzone są do stołu pajęczynami. 464 „Kamienna Jeżyna” 465 „Rozdwojone Strzały” 466 „Trójszablasty Stelgaer” 467 „Żuraw” 468 „Prowadzeni Busolą” 469 Na ścianie wydrapano niemal nieczytelne bluzgi. 470 Smocza czaszka, wypolerowana na gładko, jest brązowa ze starości. 471 Na pustych półkach zamieszkały pająki. 472 Ta mapa przedstawia dawne granice jelenioborskiej kolonii. Osada oznaczona „Nowy Dunryd” widnieje w miejscu dzisiejszej Zatoki Buntu. 474 W głowie skuldora brakuje szklanego oka i kilku zębów. 475 Błyszcząca adra 476 Engwitańska machina 479 Mikstury i składniki Bledhy 480 Zbrojownia Warowni Tygla 481 Garbarnia Trygila 482 Szkło jest zupełnie przesłonięte brudem i solą. 483 Warstwa brudu i martwych skorupiaków sięga niemal sufitu. 484 Na słupie wyryto imię „Maerwith” oraz serię kresek oznaczonych numerami. Najniższą oznaczono numerem „4”, najwyższą „17”. 489 Czaszka draka 490 Ciecze i chemikalia w tych butelkach osiadły, tworząc widoczne warstwy. 491 Ze skały wystają małe, białe kamienie. Wszystkie są solidnie przymocowane oprócz jednego, po którym zostało tylko zagłębienie. 492 Powierzchnię pokrywają wytarte, nieczytelne runy. 493 Vailiańska Kompania Handlowa 494 Migocząca ściana energii blokuje te drzwi niczym zasłona. Nienaturalna siła powstrzymuje wszelki ruch naprzód. 495 Merec 496 Drafden 497 Zioła Iŵeny 498 Stos kości 499 Szkielet 500 Vailiańska Kompania Handlowa 501 Czarny rynek 502 Wydrążona księga 503 Ród Doemenelów 504 Zwłoki naszpikowane są topornie wykonanymi strzałami z jasnymi piórami. 505 Długie, płytkie ślady prowadzą na wschód. Pokrywają je plamy krwi. 506 Przeszywające dzwonienie wypełnia ci uszy, kiedy zbliżasz się do kapliczki Waela. Nie ma innej odpowiedzi. 507 Kiedy zbliżasz się do kapliczki Woediki, nic się nie dzieje. 508 Krivi 509 Jama Admetha 510 Towary Orŵy 511 Jedna strona kolumny pokryta jest setkami wyrytych zawijasów i fałd. Adra lśni, nawet pomimo pokrywającego ją brudu i mchu. 512 Zapasy Kłów 513 Stara stajnia 514 Pośrodku kręgu zębatych kamieni stoi głaz, rzucający długi cień, przesuwający się po piasku wraz z ruchem słońca. 515 Przez środek biegnie cylindryczne zagłębienie, niewiele szersze niż drzewce broni. 516 Ślady i plamy krwi prowadzą dalej na wschód. 517 Namiot 518 „Esencja odebrana siłą może wystarczyć jednemu, ale esencja oddana dobrowolnie da siłę wielu...” 519 Skóry wydzielają ciężki, oleisty zapach. 520 Drewniane tarcze zostały wypolerowane na gładko. 521 Owoce są dojrzałe – miękkie i soczyste. 522 Z półek unosi się woń dziwnych korzeni i ziół. 523 Przez stulecia, te kamienie zostały wygładzone wiatrem i deszczem. 524 Noclegownia 525 Każda deska w wejściu jest idealnie dopasowana. 526 Mocne, żelazne kraty blokują przejście. Ani drgną, nie widać też żadnego mechanizmu, przy pomocy którego można je podnieść z zewnątrz. 529 Inskrypcja pod herbem rodowym brzmi „Valtas”. 530 Wygląda na to, że ktoś młotkiem rozbił herb rodowy na tym grobowcu. Inskrypcja poniżej jest nieczytelna. 531 W czarnym popiele pokrywającym cegły widać niewyraźne sylwetki. 532 Wzdłuż spękanych kolumn widzisz wyblakłe fragmenty engwitańskich run. 533 Napis na tabliczce pod gablotką brzmi: „Legendarne Złocone Ostrze z Lorn, zdolne powalić każdego przeciwnika jednym ciosem. Złamane podczas Bitwy o Wieżę”. 534 Zwoje modlitewne pokryte są grubą warstwą brudu i kurzu. 535 Pod adrową powierzchnią biegną grube, miedziane żyły, tworzące ramę szkieletu, wystającą niczym kości z gnijącego ciała. 536 Ozdobne kamienne trumny wyłożone są adrą. Pośrodku wieka znajduje się ozdobiona klejnotami kula, którą otaczają dziwaczne runy. 537 Runy i ryty na tej znajomo wyglądającej machinie są niezwykle dobrze zachowane. Machina pozostaje martwa i nieruchoma. 538 Ta adra zmieniła kolor na matową czerwień. Spore fragmenty ścian i sufitu wykruszyły się. 539 Pozostałości posągu wskazują, że przedstawiał on niegdyś młodego wojownika. Szczegóły ubioru są zatarte i nie można ich rozróżnić. 540 Pozostałości posągu wskazują, że przedstawiał on niegdyś młodego wojownika. U podstawy posągu wyryto runy, zaś u jego stóp imię: „Maros”. 541 Popękana zbroja animatu 542 Zepsuta machina 543 Kryształ 545 Słony Maszt 546 Dziwne mechanizmy są popękane i zdaje się, że niektóre elementy zostały zdemontowane. Nie wiadomo, jak je uruchomić. 547 Adra rozrosła się wśród szczelin w półkach niczym grzyb, przepychając się wśród kamienia i miedzi. 548 Wysokie, szklisto-zielone kolumny wyglądają, jakby wyrosły spod ziemi. Migoczący ogień powoduje taniec cieni. 549 Nieruchoma woda śmierdzi odpadkami. 550 Na powierzchni wody unoszą się pokruszony chleb i podarte ulotki. 551 Surowy, funkcjonalny budynek pokryty jest brudem i wyziewami szybko rosnącego miasta. 552 Tarcze – powgniatane i porysowane w dawnych bitwach. 553 Ławy zasłane są kośćmi kurczaków, potłuczonymi butelkami i tłustymi kawałkami papieru. 554 Spomiędzy wilgotnych, popękanych cegieł tego budynku ulatnia się gaz z kanałów. 555 Na posłaniu widoczne są ślady zabłoconych butów i plamy po piwie. 556 Malunek przedstawiający ogród szpecą długie, postrzępione cięcia. 557 W kącie leżą zwinięte posłania i ubrania. 558 Solidne prycze pokryte są cienkimi kocami i jeszcze cieńszymi materacami. 559 Z miednicy unosi się kwaśny zapach. Naczynia na górze stosu zawierają resztki mięsa i sera. Te poniżej pokryte są oślizgłym nalotem. 560 Po długich wykładach pozostała jedynie rozlana herbata, puste kałamarze i szczegółowy szkic starego krasnoluda zionącego ogniem. 561 Z tych butelek zdarto etykiety. Wypełnione są ciemną, lepką masą o cierpkim zapachu. 562 Z postrzępionych koców i poduszek utworzono prowizoryczne posłania. Materiał poplamiony jest jakąś ciemną cieczą. 563 Garnki są zalepione jakąś niemożliwą do rozpoznania mazią. 564 W tlącym się ogniu widać skromne resztki niedawnego posiłku: rybie ości, zapleśniały kawałek sera i zwęgloną skórkę chleba. 565 Chybotliwy namiot ledwie stoi. 566 W zielonej cieczy widać grube, wijące się larwy. 567 Rów wypełniony jest kleistym, cuchnącym szlamem. 568 Po drugiej stronie zasłony krasnolud i orlanin dyskutują o filozofii. 569 Obraz przedstawia glanfatańskie ruiny – płótno sprawia wrażenie dzieła utalentowanego amatora. „Studnia Ibrela: 2665.” 570 Smok naszkicowany węglem. Toporna, nierówna kreska – oraz lekki zapach siarki – wskazują, że artysta tworzył ten szkic w pośpiechu. „Smok na klifie. Biała Marchia, 2685.” 571 Pośród książek takich jak „Flora Żyjących Ziem”, „Jedność w różnorodności: Historia Archipelagu Martwego Ognia” i „Traktaty o ludach Kulkinu”, znajduje się pół tuzina dzienników podróżnych owiniętych sznurkiem. 572 Ta adrowa kolumna wygląda, jakby wyrosła spod posadzki, ogarniając ciemną, nieokreśloną postać. 573 „Stara Vailia, południowe wybrzeże, ok. 2670 AI.” 574 Karty tych starych książek są sztywne i pachną solą morską. 575 Sztylety oznaczają lokalizację różnych engwitańskich ruin. Notatki przyczepione do mapy dotyczą zakładów odnośnie bieżących ekspedycji. 576 Ostrza mieczy są stępione do celów ćwiczebnych. 577 Na manekinie ktoś napisał kredą „Komendant Clyver”. 578 Zewnętrzne pola tarczy są obficie podziurawione. 579 „Strzały WYŁĄCZNIE do ćwiczeń w Sali Odkrywców. Uzbrojenie na własny użytek należy kupować u Sonild. BEZ WYJĄTKÓW. – Osric” 580 Książki na tej półce opisują historię i mitologię Starej Vailii. 581 Wszystkie tytuły dotyczą glanfatańskiej matematyki i wyższej geometrii. 582 „Podróże Erola Levi, 2662 - 268?” 583 Na tej półce zebrano różne sztuki z całego świata. 584 Pośród blaszanych hełmów i napierśników znajduje się parę sztyletów – wydają się zbyt ostre jak na rekwizyty. 585 Obraz przedstawia słynną scenę ze „Światła Brzasku”, w której podróżny i duch spotykają wygłodzonego mężczyznę. 586 Oficjalne godło Wolnego Palatynatu Jelenioborza – jelenia głowa pośrodku i sześcioramienna gwiazda w rogu. 587 Chaszcze są gęste i wysokie, nienaruszone przez nikogo. 588 Obraz przedstawia rząd wojowników stojących na blankach Zatoki Buntu – w oddali widać odpływające aedyrskie okręty. 589 Spis czynnych patroli i przestępstw zgłoszonych w Darze Ondry. Tych drugich jest znacząco więcej. 590 Klingi są ostre jak brzytwy. 591 Drewniane krzesło wydaje się być solidne, chociaż nie do końca wygodne. Obicie jest zniszczone niezliczonymi rozprawami, a drewno jest tak szorstkie, że może podrzeć odzienie. 592 Propozycja wyszczególnia zasady współpracy pomiędzy animantami jelenioborskimi i vailiańskimi. 593 Notatki spisano dwoma różnymi charakterami pisma. Zawierają spis ofert i kontrofert odnośnie odrzucenia wniosku o finansowanie animancji, złożonego przez jednego z delegatów. 594 Twarz zakapturzonego posągu jest niemal niewidoczna. Ciężko stwierdzić, czy to celowy zabieg czy skutek słabego oświetlenia. 595 Na stole rozłożono plany odnośnie umowy handlowej pomiędzy vailiańską kompanią handlową i jelenioborskim związkiem producentów wełny. 596 Rejestr bieżących cen różnych towarów oraz kursu wymiany vailiańskiej waluty. 597 Zwinięte rachunki i paragony pokazują kwoty wypłacone personelowi Maei, a także jej wydatki na piwo, ryby i świeżą pościel. 598 Dość obrazowo wyrażone wyznanie uczuć wobec kogoś o imieniu „Serel”. 599 Z bliska wydaje się, że są wygodniejsze, niż można było oczekiwać. 600 Rozrzucone karty i fajki z blacsonnem wskazują, że partia dunrydzkiego pokera została gwałtownie przerwana. 601 O dziwo, pomiędzy poduszkami nie ma żadnych porzuconych drobniaków. 602 Dusza Thaosa unosi się w przytłaczającym powietrzu. Wije się i rzuca, jakby usiłując pozostać w miejscu. 604 Manifest ładunku statku „Prìncipa me Ciamena” – czterysta rekinich skór z Rauatai, dwadzieścia bali czarnodrzewu z Żyjących Ziem i sześć tuzinów beczek aedyrskiego piwa. 605 Zbiór morskich map nawigacyjnych. 606 „Do natychmiastowego wysłania do Bardy. OBCHODZIĆ SIĘ OSTROŻNIE.” 607 „Uwaga: łatwopalne.” 608 „Żywe okazy – nie otwierać.” 609 „Szacowny Mestre Verzano – Chociaż wasza ambicja przyniosłaby chwałę każdemu synowi Republik, to już wasze metody nie są ich godne. Diukowie prosili was, byście dopilnowali interesów handlowych wszystkich Republik. Nie mają w zwyczaju prosić ponownie. Vicent Agosti” 610 Cicha, nieruchoma sylwetka leży zawinięta w brudne szmaty i przeżarte przez mole ręczniki. 611 Jeden z bochenków obrósł bladozielonymi kłaczkami. 612 Drewniane beczki i skrzynie spęczniały i powykrzywiały się – jakby od wody. 613 Z okna widać zatokę za Darem Ondry. Nad spiętrzonymi falami unoszą się mewy i chmury. 614 Grube szkło wokół tej kolumny jest zimne. Nic wewnątrz nie świeci. 615 Kilkanaście malutkich stworzeń wije się w garnku z ryżem. 616 Łóżko jest twarde jak deska. Zniszczone i brudne koce sprawiają wrażenie, że rozpadną się w praniu. 617 Pod poplamionym kocem schowano lepkie, papierowe paczuszki svefu. 618 Pod łóżkiem schowano kilka usmolonych kart do gry. 619 Okrągłe ślady odciśnięte na prześcieradle wskazują, że siedziały tu trzy osoby. 620 Lina owinięta wokół krzesła jest boleśnie szorstka. 621 Woda w wiadrze jest ciemna od krwi. 622 Klamka pod spodem wskazuje, że stół został zrobiony z drzwi. Najlżejszy nacisk sprawia, że chybocze się na beczkach. 623 Brudne okna oklejono od wewnątrz. 624 Powykrzywiane i brakujące gonty sprawiają, że dach wygląda jak szczerbaty uśmiech pięściarza. 625 Patrząc na rozrzucone deski, ciężko stwierdzić czy tę łajbę częściowo zbudowano i porzucono, czy może rozebrano, by pozyskać drewno. 626 Błoto chlupocze pod stopami. Po szczątkach łażą kraby. 627 Do cegieł i desek przywarły małże – ich muszle są tak ostre, że można się pokaleczyć. 628 Urocze okna, wzmocnione żelaznymi prętami i szkłem podwójnej grubości. 629 Marmur jest chłodny i idealnie gładki. Na posągach zebrały się krople kryształowo czystej wody. 630 Na pomarańczach nie widać żadnej skazy. 631 Na ścianie widnieją poszlaki w sprawie dotyczącej karawany zaginionej w drodze do Nowego Heomar. 632 Notatki albo zapisano szyfrem, albo autor bazgrał jak kura pazurem. 633 Niektóre roczniki są starsze nawet od Zatoki Buntu. 634 Zbiór notatek zawiera spekulacje na temat tożsamości i lokalizacji tajemnej sekty z Zatoki Buntu. 635 „Co chce ci powiedzieć twoja dusza” 636 Wygląda to na terenowe szkice engwitańskich ruin i artefaktów. 637 Krawędzie klatki są wygięte i poznaczone śladami szponów. 638 To dziwne urządzenie wydaje się pulsować energią. 639 Miedziane druty i przewody błyszczą odbitym światłem. Urządzenie jest ciepłe w dotyku. 640 W tym zbiorniku coś chlupie i bulgocze. 641 Wykrzywione deski noszą ślady zadrapań. Rozmiarem pasują do rąk ludzkich lub elfich. 642 Wiadra śmierdzą podrobami. 643 Łańcuchy skrzypią od dodatkowego ciężaru. Półkoliste ślady ugryzień widnieją na krawędziach pryczy. 644 Na stole narysowano kredą nierówne znaki. 645 Etykiety ustawiono idealnie na zewnątrz – jest tutaj wiele znakomitych roczników. Wszystkie są jednak pokryte kurzem. 646 Owoce są tak jaskrawoczerwone, że wydawać się może, iż ktoś starannie wypolerował każdy owoc z osobna. 647 Księga zawiera spis ilości pszenicy, miedzi i wełny. Głębokie zagniecenie wzdłuż grzbietu wskazuje, że książka zawsze pozostaje otwarta. 648 Jabłka wydają się zbyt czerwone, by być prawdziwe. 649 Pomimo znakomitego wyglądu, kanapa wydaje się sztywna i niewygodna. 650 Narzuta sprawia wrażenie wykonanej z importowanego, aedyrskiego jedwabiu. 651 Pejzaż wygląda obiecująco, ale wyraźnie malowano go w pośpiechu. Widocznie artysta poświęcił więcej czasu swojemu podpisowi – „A. Doemenel” – niż innym elementom. 652 Autor panoramy znakomicie dobrał kolory, ale wrażenie psuje zbyt duży podpis przy dolnej krawędzi: „Abrecan Doemenel”. 653 Z pieca dochodzi zapach pieczonej kuropatwy i chleba. 654 Wydaje się, że ta mapa Jelenioborza i Eir Glanfath pochodzi z czasów przed odkryciem części ruin na wschodzie. Widnieje na niej podpis kartografa: „A. Skerrion”. 655 Ta mapa wyznacza trasę przez Białą Marchię. 656 Ixamitlański dzban na wodę, wykonany z białej gliny. 657 Popielniczkę pomalowano w kolorowe fale i zawijasy w stylu rauataiskim. 658 Obok siebie leżą bladożółte i bursztynowe gorzałki z Jelenioborza i Żyjących Ziem. 659 Butelki niesławnego „duszogonu” z Archipelagu Martwego Ognia spoczywają obok czystych gorzałek glamfelleńskich i z Naasitaq. 660 Patrząc stąd, posiadłość sprawia wrażenie opuszczonej. 661 Pozbawione esencji, adrowe urządzenie pozostaje nieruchome i ciche. 662 Materac jest nierówny i śmierdzi starą słomą, ale został starannie zasłany. 663 Klepnięcie w podniszczone nakrycie wypełnia powietrze gęstym kurzem. Nikt nie korzystał z tego łóżka od wielu tygodni. 664 W tym miejscu przyciągająca, dudniąca energia machiny jest jeszcze bardziej wyczuwalna. 665 Zwój zawiera naszkicowany tuszem schemat adrowego urządzenia z wieży. Pomimo dokładnie opisanych wymiarów i szczegółowych szkiców, brakuje wyjaśnienia zastosowania machiny. 666 „Dzień 2: Zdołaliśmy wymierzyć machinę (dzięki młodzieńczej zręczności Trindiga!). Aby ustalić jej przeznaczenie, niezbędne są dalsze badania.” 667 „Dzień 7: Po tygodniu badań nadal nic nie wiemy o tym urządzeniu. Trindig zachowuje optymizm – nie wiem, co bym począł bez jego nastawienia.” 668 „Dzień 10: Sponsorzy tracą cierpliwość w związku z brakiem namacalnych rezultatów. Powinni ruszyć tyłki ze swoich posiadłości i spędzić tutaj parę nocy, jeśli sądzą, że to takie proste zadanie.” 669 „Dzień 11: Wreszcie wyszliśmy z wieży, żeby oczyścić umysły. Do licha ze sponsorami – dokończymy badania na własny sposób i w swoim czasie. Właśnie wspomniałem o tym Trindigowi, kiedy nagle niebo przecięła samotna błyskawica. Powiedziałem, że to dobry znak, ale nieszczęśnik się wystraszył. Jedyne znane lekarstwo to porządnie się wyspać.” 670 „Dzieła Engwitan – przewodnik ogólny” 671 Stojąc w pobliżu urządzenia czujesz, jakby dął w ciebie sztormowy wicher. Kamienne schody aż szumią – naładowane energią. 672 Pajęczyny kołyszą się w przeciągu. 673 Krypty są zamknięte na głucho i lepią się od pajęczyn. 674 Pośród świec rozrzucone są różnorakie rodzinne pamiątki – vailiańskie monety, kamea z wizerunkiem odświętnie odzianej kobiety oraz naszyjnik z turkusami. 675 Porzucone ziemniaki pokryte są plamami wilgotnej, śmierdzącej zgnilizny. 676 Zeschnięte bochenki są twarde jak kamień. 677 Ktoś – lub coś – przełamało ten świecznik na pół. 678 Nad paleniskiem bulgocze smakowicie wyglądająca potrawka. 679 Nowe półki pachną świeżo oheblowanym drewnem. 680 Wśród połamanych schodów biegają szczury. 681 Okno za zasłoną wychodzi na zaniedbane, zarośnięte żywopłoty. 682 Okno za zasłoną wychodzi na zadbane, starannie przystrzyżone żywopłoty. 683 Gruba wełna jest miękka w dotyku i ciepła. 684 Za domem rozciąga się jelenioborska głusza. 685 Widzisz nową butelkę wina z załączonym listem: „Następnym razem, kiedy będziesz w Paprotnym Brzegu, otworzymy jedną z nich wspólnie. Na zdrowie, Abrecan” 686 Widzisz nową butelkę wina z załączonym listem: „Dla uczczenia naszego nowego sojuszu – oto jeden z naszych najlepszych roczników, wyzwolony z naszej piwnicy – i z rąk mojego niezdarnego syna. Wypij toast za pomyślną przyszłość. G. Doemenel” 687 W szufladzie leży list podpisany jasnoczerwonym odciskiem ust. Zionie od niego duszącymi perfumami. „Dziękuję raz jeszcze za pomoc z Kolfecgiem. Miło jest mieć przyjaciół, którzy wiedzą, jak załatwiać takie sprawy. Odwiedź mnie kiedy tylko chcesz. Bricanta” 688 Pomiędzy deskami przemykają szare i brązowe myszy. 689 Łańcuchy pokryte są warstwą rdzy. 690 Wewnątrz beczek widać srebrzyste ślady ślimaków. 691 Na ścianie widnieje rząd krótkich, starannych linii nakreślonych kredą. 692 Ktoś namalował na ścianie spirale i gwiazdy, jako farby używając czegoś, co wygląda – i śmierdzi – jak odchody. 693 Prycza jest pełna drzazg. 694 Wydaje się, że cały ten rozklekotany bajzel utrzymują w kupie jedynie pajęczyny. 695 Coś uwiło sobie gniazdo ze starej słomy i wyściółki materaca. 696 Pod narzutą schowano trzy zatłuszczone karty do gry. 697 Pod poduszką schowano szkic przedstawiający młodą elfkę z dużymi oczami i drobnym nosem. 698 Powieść o namiętnym romansie pomiędzy młodą, dzielną animantką i małomównym, umięśnionym Glanfataninem. Na wewnętrznej stronie okładki znajduje się wiadomość: „Udało mi się znaleźć tę książkę przy okazji robienia porządków na półkach – od razu skojarzyła mi się z tobą (nie w takim sensie!). Myślę, że podczas swoich podróży znajdziesz czas, by się nią nacieszyć. Przyjaciel powiedział mi, że jest dobra. Mnie jeszcze nie udało się jej przeczytać. Z poważaniem. Nedyn” 699 Na półkach leży kilka nowych tomów. Wśród nich znajduje się wiadomość od Ethelmoera: „Z podziękowaniami od Lecznicy Dusz. Opiekuj się dobrze tymi księgami – większość z nich nadal jest zakazana w Imperium Aedyrskim.” 700 Dziennik podróżny, zawierający szkice ziela Admetha, dyrczapy i innych powszechnych roślin. 701 „Niechaj wyznawcy Magrany przemianę dzięki jej próbom przejdą.” 702 „Niechaj wyznawcy Beratha w każdym końcu nowy początek odnajdą.” 703 „Niechaj Eothas blaskiem swym rozjaśni ścieżki wyznawców swoich.” 704 „Niechaj Cichy Niewolnik inspiruje i skrywa działania wyznawców swych.” 705 „Poszukiwacze Waela kierują się pytaniami i rozważają odpowiedzi.” 706 „Niechaj bogowie prowadzą i chronią wszystkich pragnących ich łaski.” 707 W pudełkach znajdują się suszone owoce, wędzone mięso i różne orzechy. 708 W skrzyni pobrzękują sprężyny, koła zębate i druty. 710 Połączone pierścienie ozdobione są dziwacznymi symbolami. Nakładają się na siebie z miękkim trzaskiem. 711 To wygląda jak jakaś odmiana aedyrskiej zabawy biesiadnej. Kilka fiolek wypełnionych jest wodą, a jedna alkoholem – wysokoprocentowym sonnreadem. 712 „Trufle z mokrych zarodników – darmowa próbka!” 713 W butelkach migocze esencja. 714 Z szyjek butelek wystają dziesiątki pajęczych odnóży. 715 Złożone koszule są miękkie i lekkie. 716 Jaskrawopomarańczowa okładka wyróżnia się wśród pozostałych. Tytuł na grzbiecie brzmi „Wojownicy Magrany”. Na poplamionej piwem pierwszej stronie znajduje się notatka: „Sceny bitewne są nieco niedokładne, ale książka dobrze oddaje wydarzenia w Cytadeli Halgota. Mój przyjaciel napisał ją jakiś czas temu, ale nie zdołał sprzedać choćby jednego egzemplarza – nawet archiwiście diuka. To pokazuje, jak głęboko sięgają pazury Tyglarzy. Wenan” 717 Na stojaku znajduje się ceremonialny miecz Rycerzy Tygla. Był to podarunek od Komendanta Clyvera. 718 Na stojaku znajduje się ceremonialny młot kowalski Rycerzy Tygla. Był to podarunek od Dunstana. 719 Lepka, oleista maź przylega do wszystkiego, z czym się zetknie. 720 W pajęczynie ugrzęzły nietoperze wielkie jak kurczaki. 721 Rozpory i wsporniki są tak wielkie, że mogłyby być żebrami i kręgami smoka. 722 Z namiotu dochodzi woń pieczonego mięsa. 723 Namiot jest pusty, nie licząc dwóch poplamionych pryczy i smrodu niemytych ciał. 724 Przy ogniu wiszą łyżki pokryte brązową mazią. 725 Jakaś brunatna breja gęstnieje w tych naczyniach. Śmierdzi spalenizną. 726 Deski podłogi lepią się od rozlanych płynów, których nikomu nie chciało się wytrzeć. 727 Na kościach widoczne są malutkie ślady zębów. 728 Za książkami schowano rysunek ukazujący Eothasa i Lorda Raedrika w kompromitującej pozycji. 729 Karaluchy rozbiegają się i kryją pod skrzyniami. 730 Miech tłoczy powietrze do pieca – węgiel rozpala się jasnym żarem. 731 Stępione i wyszczerbione – te miecze powinny trafić do kuźni. 732 Na węglach leżą muszle małży i skorupy krabów. 733 W potrawce widzisz ryby i pęczki rozgotowanych wodorostów. Jest przyjemnie słonawa. 734 Mech i pleśń okrywają kości jak koc. Wydzielają ziemistą, wilgotną woń. 735 Po oczodołach i piszczelach przemykają myszy. 736 Wiewiórki skaczą z gałęzi na gałąź. 737 Urwany koniec liny unosi się na rzece. 738 Pod łóżkiem schowano wypełnioną torbę. 739 Za workami przemykają szczury. 740 Ta butelka sonnreadu jest w połowie pusta. 741 Na niektórych drzewach wyryto znaki ochronne – czerwone i wyglądające jak strupy. 742 Ryty błyszczą od świeżej żywicy. 743 Pomimo niedawnych opadów, łodygi są suche i sztywne jak skorupy owadów. 744 Pod pnączami widać niezdarnie wyryte słońce wschodzące nad trzema gwiazdami. 745 Okna pokryte są osadem z dymu i tłuszczu. 747 Pomiędzy korzeniami leżą bransoletki z gałązek i paciorków, zwiędłe kwiaty i liściki, częściowo zamazane przez deszcze. 748 Krawędzie złączy pokryte są warstwą rdzy. Na napierśniku widnieje symbol drzewa z szerokimi liśćmi w kształcie serca. 749 Pod poduszką leży drewniany medalion z rytem wschodzącego słońca i trzech gwiazd. Jest przywiązany do skórzanego rzemienia. 750 Srebrne sztućce pokryte są plamami. 751 Pieczeń z kozła lekko tylko zalatuje dymem i spieczonym tłuszczem. Z zimnej tuszy wycięto duże kawałki mięsa. 752 Zakurzone księgi zawierają zapisy płatności podatkowych z gospodarstw w Złoconej Dolinie – sięgają aż roku 2632. 753 Poczerniałe stronice zwijają się w ogniu. Skórzana oprawa z symbolem wschodzącego słońca i trzech gwiazd jest ledwie widoczna wśród płomieni. 754 „Tysiąc twarzy Bliźniaczego Boga” 755 „O kulcie Beratha Milczącego” 756 W pudłach pod ołtarzem znajdują się kadzidła o słodkim, piżmowym zapachu. 757 Lata użytkowania odcisnęły w tym siedzisku wyraźne zagłębienia. 758 Tylna część ławki jest pęknięta. 759 Proste szaty w szafie pachną kadzidłem. 760 Więzy pokryte są pozostałościami zaschniętej krwi i skóry. 761 Pojemnik jest ciepły w dotyku. Szkło drży od bulgotania cieczy wewnątrz. 762 Na ścianie znajdują się niewyraźne litery namazane krwią. Cokolwiek kiedyś głosiły, zasłania je czerwony odcisk ręki. 763 W brudzie widać zakrwawione paznokcie. 764 Ślady ugryzień na tych kościach wydają się pasować rozmiarem do zębów ludzkich i elfich. 765 Na krawędzi wieka widać zadrapania. 766 Zastała woda cuchnie. 767 Beczkę wypełnia deszczówka – i wijące się drobne larwy. 768 Pojemniki wypełnione są grudami mokrego prochu strzelniczego. 769 Dolne klepki tych beczek są pociemniałe, ale suche. Cokolwiek w nich kiedyś było, wyciekło dawno temu. 770 Stajnię wypełnia woń odchodów nietoperzy. 771 Martwy złodziej 772 Pomiędzy zębami bestii przemykają myszy polne. 773 W namiocie znajduje się rozłożone posłanie, ale brak śladu kogokolwiek. 774 Ktoś wyrył w drewnie inicjały „TRS”. 775 Na dnie skrzyni grzechoczą tłuste kości kurczaków. 776 Na rozpadającym się dachu klekocze gont. 777 Mokry kamień porośnięty jest mchem. 778 Jaszczurka zmyka pod kamień. 779 Poniżej, fale suną ku Zatoce Buntu. 780 Tunel prowadzi w głębiny – nie widać końca. Kryształowo czysta woda jest idealnie przejrzysta. 781 Wejście do jaskini pokryte jest sadzą. 782 Pod twoimi stopami trzaskają kawałki pokruszonego kryształu. 783 Kości są częściowo przeżarte. Pokryte są gęstym szlamem. 784 Pod łóżkiem znajduje się kula. 785 Pomimo płonącego ognia, w rozpadającym się domu czuć zimny przeciąg. 786 Na dnie glinianego słoja znajdują się resztki wina. 787 Pod posłanie wciśnięto jakiś relikt – niewielką muszlę obwiązaną wodorostami. 788 Pomiędzy dwiema odchylonymi listwami znajduje się gniazdo wróbli. 789 Czujesz unoszące się fale gorąca. 790 Kości zostały rozgryzione i zmiażdżone wielkimi zębami. 791 Kości zdają się być twarde jak kamień, lecz zadziwiająco lekkie. 792 Stara aedyrska straszna opowieść o nawiedzonej biesiadzie. 793 Przestrzeń nad wgłębieniem pokryta jest prostymi hieroglifami. 794 Kolce wyglądają na dość ostre, by przebić kości. 795 Czaszka jest odchylona do tyłu w grymasie agonii. 796 Włókniste kawałki sieci lśnią od wilgoci. 797 Lśniący grzyb wydziela ciężką, ziemistą woń. 798 Przez otwór dmie ciepłe powietrze. 799 Adrowy paznokieć jest twardy i gładki jak stalowa pawęż. 800 Adra jest tak gładka, że ledwie możesz wyczuć ślady dłuta. 801 Wkładasz rękę aż po bark, ale nie sięgasz dna. 802 Masz wrażenie, że od strony czaszek słyszysz ciche szepty, ale słowa są niezrozumiałe. 805 Pułapka Kuli Ognistej 806 Pułapka Wachlarza Płomieni 807 Pułapka Oplątania 808 Gąszcz cierni blokuje ścieżkę. Pnącza wiją się i kurczą. 809 Palenisko nadal pachnie świeżo upieczonym mięsem. Poczerniałe cegły pobrudzone są tłuszczem. 810 Na posadzce rozsypane są nasiona i łupiny. 811 Krawędź półki poplamiona jest ptasimi odchodami. 812 Skórzane koce są zaskakująco miękkie, chociaż rozłożono je na nierównej warstwie słomy. 813 Suszone zioła kruszą ci się pod palcami, wydzielając słodki, rześki aromat. 815 Woda jest chłodna i rześka. 816 Liśćmi porusza chłodny wiaterek. 817 Łóżko kołysze się razem z drzewem. 818 Niezwykły kamień pulsuje ciepłem. 819 W stosie złota coś wykopało niewielkie zagłębienie. 820 Krawędzie kości są kruche i poczerniałe. 821 Stół jest porysowany i poplamiony od wieloletniego użytkowania. 822 W skrzyniach znajdują się przedmioty niezbędne dla glanfatańskiej wyprawy – futra, koce, skórzane ubrania i podarunki wyrzeźbione z adry. 823 Klingi są proste i niezdobione, ale ostre – wykonano je z porządnie hartowanej stali. 824 „Krew ofiarna nawilża ziemię Eir Glanfath.” 825 „Najdzielniejsi synowie i córki padają nie od mieczy przybyszów, lecz od bratnich ostrzy.” 826 „Esencja wewnętrzna – by pożywić ciało, esencja zewnętrzna – by je wzmocnić.” 827 Kości i splecione trzciny poczerniały od sadzy z paleniska. 828 Ognisko wydziela silny zapach palonego torfu. 829 Czysta woda jest słodka i orzeźwiająca. 830 Wszystkie zmarszczki i wrzody wyrzeźbione na posągu Woediki wyglądają boleśnie znajomo. 831 Wielka kamienna istota jest zimna w dotyku i porośnięta grzybem. Rogi wydają się wystarczająco ostre, by piłować drewno. 832 Miasto rozciąga się aż po horyzont. 833 Wybielałe fragmenty kości rozpadają ci się w rękach. 834 Z głębin dmie gwałtowny wicher. 836 Posąg jest ciepły w dotyku. 837 Machina rezonuje energią tysięcy dusz. Kiedy stoisz w pobliżu, kręci ci się w głowie. 838 Na wschód – Warownia Raedrika Na zachód – Złocona Dolina 839 Na wschód – Słony Maszt Na południe – Port 840 Na północ – Zarzewie Na południe – Słony Maszt 841 Błoto 842 Zwłoki Calishy 843 W kamieniu niezdarnie wykuto fale. Niczym palce, obejmują one ukochany księżyc Ondry. 844 Martwy pielgrzym 845 Pradawne Archiwum 846 Inskrypcja na ołtarzu, niemal nieczytelna pod grubą warstwą mchu, wychwala Hyleę. 847 Opalizująca powierzchnia tej adrowej kolumny odbija widok obłoków ponad klifami Północnej Głuszy. 848 Zawodząca Banshee 849 Szata 850 Grube, rdzawo-czerwone, adrowe żyły wiją się po nadgarstkach posągu i rozciągają w ciemność. 851 Gospoda pod Czarnym Ogarem 852 Kuźnia Czarny Młot 853 Posąg 854 Luźna cegła 855 Śpiwór 856 Worek 857 Lecznica Dusz 858 Te strzaskane fragmenty najpewniej stanowiły niegdyś część tablicy rozbitej o kamienny stół. 859 Piwo 860 Gawęda – Rynek 861 Niebiańska Latorośl 862 Coś w eterze szumi i brzęczy ci między zębami. 863 Głębokie, podłużne rany pełne są much, co wskazuje na to, że wielki stelgaer zginął jakiś czas temu. 864 Ambasada Vailiańska 865 Klatka 866 Adrowy dysk wciśnięto w płytkie zagłębienie w skale. Na powierzchni lśnią runy. 867 Sklep 868 Rybaczówka w Krzepie 869 Skrytka 870 Butelki 871 872 Gospoda Spoczynek Gréfa 873 Kopalnia sprawia wrażenie zasypanej z rozmysłem. 874 Te dymarki od dawna nie były używane. 875 Towary Ydurana 876 Spoczynek Gréfa 877 Trzonki wszystkich włóczni są strzaskane i połamane, trzymają się razem jedynie dzięki mocno zawiązanym rzemieniom. 878 Naszyjniki wykonane z zębów i pazurów różnych drapieżników – wilków, niedźwiedzi i lwów. 879 Sądząc po dużej dziurze za skrzelami, można bezpiecznie założyć, że ryba została zastrzelona z pistoletu, nie zaś złapana na haczyk lub za pomocą sieci. 880 Drzwi wydają się być zablokowane od wewnątrz. Ani drgną. 881 Obserwują cię martwe oczy cętkogrzbietów, szczupaków żelaznozębnych i zimnopławów. 882 Pieczone ryby odpowiadają za znaczącą część ostrego zapachu, którym przesycona jest rybaczówka. 883 Poszarpane sieci odłożono na bok do naprawy. 884 Duży kawałek kamienia przyozdobiono wyrytymi młotem i dłutem, ale napis poniżej jest zbyt wytarty, by dało się go odczytać. 885 Pod deszczem noży i siekier widnieją wyblakłe rysy nakreślone węglem, które najwyraźniej miały przedstawiać twarz. Pod spodem ktoś uczynnie napisał „Sołtys Cyneheod”. 886 Na półkach znajduje się zbiór różnych roczników. Wiele z nich pochodzi sprzed Wielkiego Buntu. 887 Miedziana płotka 888 Srebrny sum 889 Złoty wieloryb 890 Czaszka jest zimna i twarda jak kamień. Z oczodołów spływają woskowe łzy. 891 Kryształ delikatnie lśni bursztynowym blaskiem. Jest lekko ciepły. 892 Tarcza ma wgięcie w kształcie kuli armatniej. 893 Mapa przedstawia górskie szczyty i zawiera oznaczenia wysokości. 894 Zęby wypolerowano na gładko, przygotowując je do grawerowania. 895 Stoły, tarcze i rozkruszone kamienie ułożono w barykadę nie do przejścia. 896 Wydrążona kłoda 897 Kamienie są dziwnie ciepłe w dotyku. Większość run uległa zatarciu, ale niektóre wyglądają jak imiona. 898 Wnętrze wagonika pokrywa poczerniały smar, który wydziela zapach spalonego smalcu. 899 Kartka przyklejona do drzwi głosi: „Jestem zajęty. Przyjdź później. Jeśli musisz. Galvino.” 900 Gniazdo szczurów 901 Zamarznięte zwłoki 902 W zdeptanym, zbryzganym krwią śniegu otaczającym przewrócony wóz zauważasz ślady prowadzące z powrotem na południe, wzdłuż ścieżki. 903 Skrzynia jest pusta, ale mocno czuć z niej rybami. 904 Szczelina 905 Morug 906 Droga wije się w górę przez pewien czas, aż w końcu gwałtownie skręca ku przełęczy. 907 Pod brezentem znajduje się kupa zardzewiałego złomu i drewno na opał. 908 909 „Nie wynosić sprzętu ze zbrojowni bez pozwolenia Zbrojmistrzyni Marunn lub kapitana Gregura.” 911 Francesca 912 Węgiel 913 Wiele zwłok pozbawionych jest palców lub kawałków ciała wyciętych z ud i tułowi. 914 Taragaer 915 Na zwojach spisano ilości rudy i minerałów wydobytych z kopalni. 916 Gorące powietrze ulatujące spod krat faluje. 917 Pod ogromnymi, kamiennymi płytami, leżą potrzaskane szkielety. 918 Spod gruzów wystaje tylko parę kości – wszystkie połamane jak suche gałęzie. 919 Lodowaty wiatr duje przez rozbitą ścianę. Wygląda na to, że coś przebiło się od zewnątrz. 920 Gorąc z niższego poziomu parzy ci skórę. 921 Gdzieś pod tobą coś się pali, ale nie widzisz co. 922 Spiżowy posąg Abydona stoi nad popiołem z kadzideł i pordzewiałymi, metalowymi przedmiotami. 923 Powierzchnia kowadła szumi od nagromadzonej energii. Kowadło jest ciepłe w dotyku. 924 Wnętrze kuźni pokryte jest ciemnym, pofałdowanym kamieniem. 925 Z białej kuźni bucha gorąc, od którego aż łzawią oczy. 926 Na globusie zaznaczono różne pargrunowe osady na całej Eorze. 927 Rozrzucone po stole księgi i stronice pokryte są równaniami i miarami esencji. Wygląda na to, że ktoś je pospiesznie przeglądał. 929 Zamarznięte zwłoki 930 Sadzawka 931 Zaspa śnieżna 932 Zarośla 933 Wydrążone drzewo 934 Śnieżny kopiec 935 Kupa skał 936 Skupisko kamieni 937 Stos kości 938 Skupisko grzybów 939 Żyła rudy 940 Wózek górniczy 941 Narzędzia górnicze 942 Gablotka 943 Jeleń 944 Górna sekcja bocznej części wieży uległa zawaleniu, blokując wejście. 945 Dziura prowadzi w głąb skały. Krawędzie otworu wydają się być osmolone i pokryte sadzą. 946 Pod zakrwawionym całunem znajduje się ciało. Cuchnie gangreną i zgnilizną. 947 Zimny wiatr z południa 948 Dosięgnął Starej Vailii na zachodzie 949 Niosąc naszych rodzicieli na wschód 950 By odnaleźć Białą Kuźnię na północy. 951 Stworzenie w zbiorniku jest nieruchome, ale jego oczy śledzą cię, kiedy się zbliżasz. 952 Stworzenie w zbiorniku nie rusza się. 953 Wieża wygląda, jakby wykuto ją w kamieniu urwiska. Wejście jest zawalone i zablokowane lodem, ale domyślasz się, że widok z wieży na dolinę musi robić wrażenie. 954 Urwisko opada tysiąc stóp w dół doliny. Pośród drzew w oddali ledwie widać Krzepę. 955 Stos zwojów 956 Machina 957 Krata 958 Manekin 959 Z mętnej, gęstej potrawki wydobywają się pęcherzyki powietrza. Nieliczne kości w kociołku zostały dokładnie ogryzione i pływają teraz pośród plam tłuszczu. 960 Wszystkie tarcze noszą ślady bitew – od plam krwi, aż po głębokie dziury wybite w drewnie. 961 Na biurku rozrzucono stertę mechanicznych stawów. 962 W skrzyniach porzucono niezliczone zawiasy, mechaniczne przyłbice i kończyny. 963 Wygląda to na toporne odwzorowanie gór otaczających Baterię Durgana. 964 To wielkie urządzenie huczy od energii. Podchodząc na odległość kilku stóp czujesz dziwne brzęczenie w zębach. 965 Głowa manekina została niemal oderwana przez jakieś zaklęcie. Drewno jest powykrzywiane i podziurawione. 966 Na dnie tej rozbitej machiny zebrała się warstwa zielonej, galaretowatej substancji. 967 Jedzenia na talerzu nie tknięto, więc stało się prawdziwą ucztą dla much. 968 Na półkach spoczywa imponujący wybór butelek wina. Większość pochodzenia vailiańskiego. 969 Na pulpicie pozostawiono resztki materiałów. 970 Puste półki pokrywa gruba warstwa kurzu. 971 W zbiorniku unosi się stworzenie wielkości aumauanina. Jego ciało jest szare i zasuszone. 972 Skóra trupa została odciągnięta na bok, przytrzymywana grubą, lepką siecią. 973 Szklane słoje zawierają różnych rozmiarów mózgi. 974 Warsztat 975 Po lodowych stalaktytach spływa woda. Pomiędzy nimi widzisz parę kamieni. 976 Opary mają cierpki zapach siarki. 977 Kosz wygląda na dość duży – mógł w nim niegdyś płonąć ogień sygnałowy. 978 Złoża żelaza i miedzi zbryzgane są krwią. 979 Sztywne palce kobiety ryją ziemię. Jej powgniatany pancerz uciska spuchnięte kończyny. W potężnej ranie na plecach wiją się robaki. 980 W miejscu, gdzie powinna znajdować się głowa nieboszczyka, leży zakrwawiony młot. Do trawy przylgnęły odłamki kości i zaschnięte kawałki mózgu. 981 Jedyna ręka nieboszczyka przytrzymuje własne wnętrzności. Smród rozkładu jest trudny do wytrzymania. 982 Trebusz pachnie świeżą sosną i konopiami. Belki są nadal wilgotne od żywicy. 983 Nad mętną, pokrytą szumowinami wodą roją się komary. Pod powierzchnią coś błyszczy. 984 Węgiel 985 Księga zawiera listę imion, z których większość przekreślono. Rozpoznajesz cztery nietknięte: Sabela, Pelden, Tanoss i Uariki. 986 Gliniana tabliczka jest bardzo stara, a większość wyrytych na niej symboli – nieczytelna. 987 To mapa kopalni, na której poszczególne tunele i zwężenia oznaczono strzałkami lub krzyżykami. Wygląda to ja naprędce nakreślony plan bitwy. 988 Wszystkie kości tego szkieletu zostały połamane. Niektóre wielokrotnie. 989 Strzaskane szkielety leżą przed kapliczką. 990 U podnóża statuy ułożono miecze i hełmy. 991 Coś ciężkiego przebiło się przez barierę i wybiło dziurę w moście. 993 Mur został rozbity na wielkie, ostre fragmenty. 994 Kamienne płyty popękały jak talerze. 995 Napierśniki i nogawice zostały zmiażdżone i nie nadają się do użytku. 996 Ciężka, spiżowa zbroja została rozdarta na kawałki, które walają się po podłodze. 997 Wejście do tunelu blokują skały – jakby jakiś czas temu się zawalił lub celowo został zawalony. 998 Wiele kości starto na proch. 999 Żebra szkieletu rozbito na kawałki. 1000 Tunel blokują powyginane wózki górnicze i sterty gruzu. 1001 Większość skrzyń i beczek jest pusta, a część poprzewracana. Wygląda na to, że opróżniono je w pośpiechu. 1002 Powierzchnia tego dużego, kwadratowego kowadła jest idealnie gładka. Adrowa kolumna pośrodku wydaje się przyciągać twoją esencję. 1003 Starożytne zwoje powyciągano z półek i zostawiono na podłodze. 1004 Opowieści Pargrunów leżą otwarte i porzucone. Niektórym brakuje stronic. 1005 Coś rozerwało ten konstrukt jak dziecięcą zabawkę. 1006 Mur zbudowano z kilku stóp litego kamienia, a jednak coś go przebiło. 1007 Głazy i kamienne bloki odpadły od rozbitego muru. Żeby ruszyć chociaż jeden z nich potrzeba z tuzina aumauan. 1008 Obcęgi, dłuta i bolce służyły do kształtowania metalu. Pokrywa je zaschnięta krew, wyglądająca niemal jak rdza. 1009 Stół jest poznaczony koncentrycznymi liniami pęknięć, jakby rozbito go młotem lub buławą. Spod stołu wystają kościane ręce. 1010 Podarte zwoje i poszarpane księgi walają się po podłodze koło półek. 1011 Sterta rozbitych czaszek i zmiażdżonych kości. Większość z nich obróciła się w pył. 1012 Kości – obtłuczone, ale całe – zebrano na kupę. 1013 Wygląda na to, że szkielety leżały kiedyś jeden na drugim, ale w wyniku rozkładu rozpadły się. 1014 Na kupie kości leży parę drobiazgów – brudne monety i podarte wstążki. 1015 Kilka szkieletów leży obok siebie. Ich żebra i nogi są połamane, a pomiędzy nimi stoi powgniatana figurka Abydona. 1016 Wygląda na to, że ten głaz przebił się przez basztę i rozbił kawał muru. 1017 Wypłowiała chorągiew przedstawia dwa połączone koła nad zaśnieżonym górskim szczytem. 1018 Rury z twardego, zamarzniętego błota wystają z ziemi, a ciepłe powietrze owiewa ci twarz, kiedy do nich zaglądasz. Widzisz wewnątrz błyszczące, ostre odłamki. 1019 Na panelach zauważasz wyblakłe rysy i kształty. Kiedyś stanowiły sekwencję reliefów, ale zatarły się z czasem. 1020 Upływ czasu wygładził panele. Na jednym z nich z wysiłkiem zauważasz kształt miecza, a na kolejnym krępą sylwetkę krasnoluda. 1021 Półka jest porysowana i podrapana na całej długości. 1022 Z wiszącego szkieletu skapuje ciekły metal. 1023 W kadzi coś syczy i bulgocze. Metalowe ściany są tak gorące, że aż parzą. 1024 Księga parzy cię w dłonie, kiedy jej dotykasz. 1025 Dobrej jakości materiał jest gładki jak jagnięcia skóra i miększy niż większość łóżek. 1026 Kiedy się zbliżasz, słowa wypisane na zwoju blakną i znikają. 1027 Rdzawo-czerwone znaki na tym zwoju wyglądają, jakby napisano je krwią. 1028 Pomimo upływu lat, ten hełm jest jasny i błyszczący – w przeciwieństwie do hełmów przy innych zbrojach w pomieszczeniu, które są zwyczajne i matowe. 1029 Pancerz ustawiono tak, jakby chronił się za szeroką tarczą – grubą i twardą jak bramy miejskie. 1030 Miecz trzymany przez tę zbroję pokryty jest szczegółowymi wzorami, dużo bardziej finezyjnymi niż sam pancerz. 1031 Z półek dochodzi paskudny smród jakichś konserwantów. 1032 „Pomyśl o tych, którzy byli przed tobą I którzy zostaną po tobie. Wspomnij najpierw swego ojca A na końcu młodszego brata. Bo wszyscy Pargrunowie to jedna rodzina.” 1033 Kamienna tablica poznaczona jest liniami pęknięć. Jej krawędzie wygładzone są stuleciami używania. Napisano na niej: „My, którzy stoimy ramię w ramię z najstarszymi imperiami, wysyłamy cię naprzód. Uszanuj nas, tak jak my cię pamiętamy.” 1034 Rogi kamiennej tablicy zostały odkruszone, ale poza tym jest w dobrym stanie. Napisano na niej: „Nasiona nasze rosną w obcej i dzikiej krainie, ale pamiętamy o naszych korzeniach. Chociaż jesteśmy daleko, wciąż jesteśmy rodziną.” 1035 Litery na tablicy są wyraźne i głębokie, jakby wyryto je niedawno: „Choć nasze kamienne baszty otaczają koralowe bramy Jesteśmy nadal Pargrunami. Zapiszcie imiona nasze w swoich salach i sercach.” 1036 Stół operacyjny 1037 Dziennik 1038 1039 Nad kablami i płytami tej machiny rozbłyskują iskry, rozjaśniające jej wnętrze. 1040 Do metalowego hełmu przykleiły się kępki włosów. Na krawędziach okowów widzisz ciemne smugi. 1041 Z pękniętego, szklanego zbiornika wycieka kleisty, zielony płyn. Wydziela silną – niemal bolesną – woń chemikaliów. 1042 Spalone szczątki 1043 Pudełka starannie poukładano – im niżej, tym bardziej wymyślne są ich zamki. Na półkach leży kilka połamanych wytrychów. 1044 Pod śniegiem leży kupa ogryzionych kości ze śladami zębów. 1045 Pokryty warstwą rdzy posąg Abydona wykonano bardzo starannie, łącznie ze śrubami i nitami. 1046 Wydaje ci się, że w odrapanym, pobrudzonym lustrze coś się poruszyło. 1047 Świeży grób 1048 1049 W stanowisku odlewniczym zagnieździły się niewielkie pająki. 1050 Mapa przedstawia okoliczne szczyty i przełęcze Baterii Durgana. Wyblakłe czerwone kółka zaznaczą przewężenia. 1051 Za szczeliną widzisz głęboką przepaść. 1052 Działa pokryte są grubym, cuchnącym śluzem. 1053 Zepsuty panel przerdzewiał i nie da się go naprawić. 1054 Działa są zimne jak lód, pokryte kanciastymi wzorami i modlitwami do Abydona. 1055 Śmierdzące gniazda pełne są gałązek, szmat i częściowo przeżutych kości. 1056 Pod ścianą znajdują się zapały, wyciory, ubijaki i inne narzędzia artyleryjskie. 1057 Emporium Hamonda 1058 Ryty przedstawiają podróż Pargrunów do Białej Marchii. 1059 Z rur poniżej czuć fale gorąca. Działo jest ciepłe w dotyku. 1060 Działo jest zamarznięte i nieruchome. 1061 Przez szczelinę widzisz kręcone schody i matowe kształty kolejnych dział. 1062 Na półkach poupychano zwoje i dokumenty dotyczące sprzedaży rudy żelaza i siarki. 1063 Szyny zostały przysypane przez zawalone sklepienie. 1064 Zawał otworzył prześwit na zewnątrz. Na kamieniach zebrał się śnieg. 1065 Zaglądając w płytkie jamy widzisz obserwujące cię liczne ślepia. 1066 Stalagmity lśnią w dochodzącym z głębi świetle. 1067 Gdzieś z dołu zalatuje ciężkim, dziwnym smrodem potu i siarki. 1068 Stalagmity lśnią w dochodzącym z głębi blasku. 1069 Zgromadzona tutaj nieoczyszczona ruda żelaza błyszczy w świetle lampy. 1070 Deski z dziobu tej starej łodzi rybackiej zostały wyrwane. 1071 Gniazdo 1072 Jurta jest pusta, nie licząc kilku zwiniętych posłań. 1073 Z dachu jurty skapuje lodowata woda, gromadząc się w formie kałuży. 1074 To przypomina Krzepę widzianą z drogi do Jelenioborza. 1075 Bliźniacze figurki Abydona – wszystkie równie mizernej jakości. 1076 Krwawy odcisk kciuka znaczy miejsce, w którym ktoś oderwał kawałek chleba. 1077 Ktoś wyrwał kilka stronic, pozostawiając krwawe ślady. 1078 Ogień przygasł i ledwie się żarzy. 1079 Poszewka na poduszkę 1080 Kapliczka Abydona jest gładka i lśniąca, jakby wykonano ją dopiero niedawno. 1081 1082 Miecze zostały wykute niedawno i wymagają naostrzenia. 1083 Topielec Odpływu 1084 Cienka warstwa opalizującego pyłu unosi się na nieruchomej powierzchni wody, uniemożliwiając zajrzenie w głębiny. 1085 Z tej beczki dochodzi ostry zapach chemikaliów. 1086 Trebusz jest rozmontowany, ale nienaruszony. 1087 W kotle złowieszczo bulgocze gorąca smoła. 1088 Postukiwanie wydaje dźwięczny odgłos. Beczka jest niemal pusta. 1089 Na nagrobku pośpiesznie wydrapano imię, podobnie jak na sąsiednich. 1090 Podłoga psiarni wyścielona jest poszarpanymi skórami i słomą. Dookoła śmierdzi psami. 1091 Prycze niedawno umyto. Pośród brudu i błota widzisz ciemniejsze plamy. 1092 Pod brezentem znajdują się oznakowane beczki z prochem. 1093 Kilku przedsiębiorczych śmiałków wyrzeźbiło toporne postaci w deskach latryny. 1094 Prosty posiłek z mięsem i marchewką, mający konsystencję zupy. 1095 W namiotach nie ma zbyt wielu skarbów. Buty, opończe, czasami książka. 1096 Zniszczony las ciągnie się niemal po horyzont. 1097 Nieco poniżej widzisz ciemną powierzchnię wody. 1098 Z kopuły wystaje wielki kryształ, którego postrzępione krawędzie lśnią nieziemskim blaskiem. Wokół dziwnego kamienia starannie ułożono mozaiki i płytki. 1099 Woda płynie ku górze z cienkiej szczeliny, przebiegającej wzdłuż płytek na posadzce. Wzbiera i gęstnieje pod wpływem dotyku, tworząc elastyczną barierę uniemożliwiającą przejście. 1100 Głęboko w lodzie widzisz rozmazaną sylwetkę Bezokiego. 1101 Worek zboża 1102 Namiot 1103 Wielkie, przypominające miedź kości pod lodem wyglądają na miednicę ogromnego szkieletu. 1104 Cienka warstwa szronu pokrywa skład chleba i kapusty. 1105 Z głębi tej jamy bije kwaśny, nieprzyjemny zapach. 1106 Pomimo szronu pokrywającego pajęczynę, wibruje ona delikatnie od najmniejszego dotknięcia. 1107 Szkielety odziane w niebieskie ubrania pokryte są warstwami lodu. 1108 Pomiędzy kamieniami znajdują się zamarznięte kupki mchu, pokryte śliskim, zielonym śluzem. 1109 Za tymi drzwiami widzisz w ciemności jakieś kształty. Z wnętrza zamkniętych korytarzy dobiegają szepty – ciche i nierównomierne. 1110 Gwałtowny szmer odbija się echem w głębi przepaści. 1111 Martwy pies pociągowy 1112 Drzwi są zamknięte na głucho. 1113 Na kamiennym pulpicie nie ma ani jednej kropli atramentu. 1114 Stos słomy 1115 Wnętrze kotła wypełniają resztki zastygłej smoły. 1116 Wózek górniczy 1117 Nie licząc paru śladów sadzy, zawartość wózka jest nienaruszona. 1118 Poczerniałe ruiny wciąż jeszcze się żarzą. 1119 Na stole leży zbiór map przedstawiających pobliskie szlaki prowadzące do Baterii Durgana. Przy przewężeniach i otwartych terenach widzisz wyblakłe kręgi nakreślone tuszem. 1120 Biały, szorstki kamień wyraźnie różni się od okolicznych formacji skalnych. 1121 Niewielka warstwa wody w korycie jest zamarznięta. 1122 „Posiadłość Wymarca – zakaz wstępu!” 1123 „Do Długich Wodospadów i Krzepy” 1124 Widzisz, że gardło Sametha zostało rozerwane, a na jego twarzy widać głębokie zadrapania. Dłonie ma poplamione na żółto. 1125 Widzisz, że gardło Sametha zostało rozerwane, a na jego twarzy widać głębokie zadrapania. Dłonie ma poplamione na żółto. 1126 Kamienie są dziwnie ciepłe w dotyku. 1127 Pusty podest 1128 Górna krawędź rytej płyty wygładzona jest dłońmi podróżnych, którzy dotykali jej na szczęście. 1129 Kupka śniegu 1130 Korzenie Świecącego Zarodnika rozrosły się w tej jamie, blokując przejście. 1131 Gardło witraka zostało rozerwane, a jego twarz jest mocno podrapana. 1132 Światło dochodzące z grzybów podświetla chmurę zarodników unoszącą się w powietrzu. Kiedy nabierasz powietrza, czujesz, jak drażnią ci nos. 1133 Na tej niewielkiej pajęczynie zebrały się minerały ze stalaktytów powyżej. Czysta woda skapuje z sieci i gromadzi się poniżej. 1134 Po pajęczynie biegają chmary drobnych pajączków. 1135 Wśród pajęczych sieci widzisz niewielkie, kolczaste jaja witraków. Od czasu do czasu coś się w nich porusza. 1136 Z cienkiego zwieńczenia zwisają niewielkie strąki, przyczepione włóknami pajęczyny. Wewnątrz widzisz jakieś ciemne kształty. 1137 Grzyby są bardzo duże, ale za linią drzew, na bagnach, widzisz znacznie większe kształty. 1138 Szczeliny pomiędzy kamieniami wypełnione są ptasimi gniazdami. 1139 Pod powierzchnią mętnej wody znajdują się zakryte mułem starożytne kamienie z rytami. 1140 Platformy i szałasy są proste, ale solidne i połączone drabinkami linowymi. 1141 Smugi gazu z tych otworów mają silny, kwaśny zapach. 1142 Stos zębatek 1143 Wnętrze pękniętej rury pokrywa żółta, galaretowata substancja. 1144 Obfita lawina przeszła po szlaku i zablokowała dalszą drogę. 1145 Topornie rozmieszczone poroża, kości i patyki wydzielają silny, rybi odór. 1146 Stojąc przy podwyższeniu, słyszysz niski, pusty dźwięk – jakby kamienie położono nad studnią. 1147 Stos kamieni 1148 Wokół zbioru starych, zniszczonych przedmiotów rozrosły się grube koralowce, wyglądające jak żywa klatka. 1149 Pomimo ciepła z pobliskich ognisk, towary są pokryte szronem. 1150 Posąg wygląda na wykonany zbyt starannie jak na dzieło rąk śmiertelnika. 1151 Ściany tuneli poznaczone są żyłami rudy. 1152 Powierzchnię beczek pokrywają plamy żółtego proszku. W powietrzu unosi się smród siarki. 1153 Drzwi blokuje bariera – szumiąca dziwną energią. Nie widzisz żadnego oczywistego sposobu na pokonanie jej. 1154 Z otworów wentylacyjnych zalatuje chwilami żółtymi oparami, zostawiającymi w powietrzu kwaśny zapach. 1155 Zapasy Herli 1156 W głębi tej przepaści zalega mgła, nic sobie nie robiąc z silnego wichru powyżej. 1157 Silny wiatr smaga ostre skały. Czujesz na twarzy jego mroźne podmuchy. 1158 Na krawędziach urwiska spoczywają kościane szczątki, jakby wrzucone do przepaści. 1159 Lodowaty wiatr świszcze pomiędzy zamarzniętymi paluchami wielkiej, kościanej dłoni. 1160 Pomiędzy kośćmi dłoni zalegają warstwy lodu, tworzące śliską rampę prowadzącą ku skalistym urwiskom poniżej. 1161 Ze zbocza wystaje coś, co wygląda na ogromną kość biodrową, okutą skałami i lodem. 1162 Warstwy lodu skuwające wielką kość udową mienią się barwami tęczy. 1163 Gigantyczny nadgarstek kończy się nagle. Brakującej dłoni nie widać w okolicy. 1164 Za wielką, kościaną klatką piersiową postawiono budowlę. 1165 Dziwne, krystaliczne formacje skalne, nienaruszone przez zderzenie z grubymi kośćmi wielkiej czaszki, wydają się emanować wewnętrznym ciepłem. 1166 Sądząc po odległości do czaszki, kręgi musiały zostać oderwane od reszty ciała przez potworną siłę. 1167 Pęknięcia na żuchwie sugerują, że czaszka oderwała się w wyniku silnego uderzenia. 1168 Zapasy Korbala 1169 1170 Hieroglify przypominają te z Baterii Durgana, ale są zbyt wytarte, by je odczytać. 1171 Ciężkie głazy blokują korytarz. 1172 Poplamione smalcem garnki i brudne kubki zebrano obok notki „JA GOTUJĘ, TY ZMYWASZ.” 1173 Pośród czerwonych odcisków dłoni widzisz kępkę włosów pokrytą gęstą, zakrzepłą krwią. 1174 Cieknący korzeń 1175 Rozpoznajesz sztywne, zsiniałe zwłoki – to Gamel, robotnik z kopalni. 1176 Kowadło 1177 Pod poduszką znajduje się wykonany dziecięcą ręką szkic węglem. 1178 Prycza pachnie dymem. Poplamiona jest popiołem i czarnym prochem. 1179 Na dnie naczynia bulgocze ciemna ciecz. 1180 Koła i dźwignie z wózka znajdują się w rozsypce. 1181 Czarny proch – zachować ostrożność! 1182 Pośród węgla leżą rybie ości. 1183 W pulpicie ktoś wyrzeźbił znak półksiężyca. 1184 Namiot śmierdzi zatęchłym potem. Wewnątrz znajduje się tylko jedna mata. 1185 Wypaczony napierśnik jest jeszcze ciepły. 1186 Gładkie kowadło wygląda na często używane. 1187 W tarczach widzisz własne odbicie. 1188 Na dolnych półkach stoją tanie perfumy. 1189 Wózek wypełniony jest grudkami rudy żelaza. 1190 Na spodzie dymarki znajduje się świeży węgiel. 1191 Drobne płatki śniegu unoszone są przez niezauważalny wiatr. 1192 Trawa faluje i ugina się, jak ciało dyszącego zwierzęcia. 1193 Małe rybki śmigają między kamieniami, migocząc kolorami. 1194 Wpatrujesz się w kamienną powierzchnię i widzisz swoje odbicie – twoje oczy świecą jak gwiazdy. 1195 Totem mruczy, kiedy go mijasz – zbyt cicho, by coś zrozumieć. 1196 Każda belka w tym domu pokryta jest cienkimi włosami. 1197 Zbliżasz się i czujesz zimne powietrze. Na twoich ramionach pojawia się gęsia skórka. 1198 Wicher duje pośród drzew, zawodząc melodyjnie. Jednak nie czujesz jego podmuchów. 1199 Gdzieś pod swoimi stopami słyszysz ciche, puste dudnienie. 1200 Pułapka 1201 Szczątki Martwego Ognia